پنجشنبه ۳۰ شهريور ۱۳۹۶ - 09:41 - 2017 September 21
به‌روز شده در: ۰۳ خرداد ۱۳۹۶ - ۰۷:۰۸
کد خبر: ۳۴۷۶
تاریخ انتشار: ۱۲ مهر ۱۳۹۵ - ۱۷:۴۰
تعداد بازدید: ۱۷۳۵
غربت تلخ سردار بزرگ جنوب
خون این سیاهکاری بر دامان کیست؟ جواز این رفتارهای خودسرانه را چه کسی به ایشان هبه کرده است؟ فارغ از اینکه مکانها و نامها، جزیی از هویت زیستگاه های انسانی اند و در خاطره مشترک ساکنان آن جای بس ارزنده ای دارند، قهرمانان ملی، شناسنامه های شکوه و عزت سرزمین هایند.

  مهرماه سر نزده، مهرِ تدبیر مدیر آموزش و پرورش تنگستان، پیش دستانه ولی واژگون سر بجنبانید تا اهالی ولایت ما، از تابندگیِ رخِ این خجسته گی،  شاخ بر سرآرند. در یک رفتاری باور نکردنی و حیران کننده، به دستور ایشان، تابلوی نام  "رییسعلی دلواری" از روی سر در دبستان تاریخی روستای من  (تاسیس 1342)، پایین کشیده می شود و تابلوی نام "زایر خضر خان" را بجای آن می چسبانند. گویی کرّ و کرّ آسیاب نویِ این مدیر نو رسته، سامعه اش را پوشانده و امر را برش مشتبه کرده که عرصه را چنین خالی پنداشته است.

"هر بیشه گمان مبر که خالی است، شاید که پلنگ خفته باشد".

خون این سیاهکاری بر دامان کیست؟ جواز این رفتارهای خودسرانه را چه کسی به ایشان هبه کرده است؟  فارغ از اینکه مکانها و نامها، جزیی از هویت زیستگاه های انسانی اند و در خاطره مشترک ساکنان آن جای بس ارزنده ای دارند، قهرمانان ملی، شناسنامه های شکوه و عزت سرزمین هایند. روستای شورکی، همسایه بی واسطه ی زادگاه دلاور دلواری است و تنها تپه های ماهوری حایل این فاصله 10 – 15 کیلومتری اند. کسی که به خود جرات می دهد در زادگاه یک قهرمان ملی و مایه ی فخر یک امت، به او جسارت کند، یا مورچه ای است که این بال درآوردنش مقدمه ی بر باد رفتنش است یا ماجراجویی است که باید بر سرجایش نشاند. بنده به سهم خود از مسئولین معزز در رده ها و در مجموعه های مختلف خواسته ام برای رسیدگی به این رسوایی این  دست و آن دست نکنند...

ای وای اگر وقت رجز خوانی دریا برسد...


نام:
ایمیل:
* نظر: